9 sposobów na Dobre wychowanie dziecka

Dlaczego dobre wychowanie jest ważne?

Lekcja historii z panem od w-fu

Pamiętam pierwsze spotkanie z wychowawcą mojej klasy w liceum. Dowiedziałem się z niego, że Pan Tomasz, nauczyciel wychowania fizycznego, nienawidzi chamstwa i folkowej muzyki. Z tym pierwszym nie sposób było się nie zgodzić. Zresztą wszelkie przejawy niewłaściwego zachowania tępił z godnym pochwały uporem.

Dobre wychowanie dziecka otwiera drzwi.

Moja babcia przez całe życie wpajała mi szacunek dla innych, przede wszystkim starszych osób oraz kobiet. Tolerancji wobec wszelkiej inności i zrozumienia, że każdy z nas jest inny, ale wszyscy jesteśmy ludźmi. Nauczyła mnie także, że lepiej powiedzieć „dzień dobry” dwa razy niż nie powiedzieć wcale. Efekt tego wychowania był tak, że nikt z moich sąsiadów, nigdy nie powiedział o mnie złego słowa. Koledzy, którzy podobnego wychowania nie odebrali, nie mogli liczyć na dobre słowo.

Każdy z nas jest inny, ale wszyscy jesteśmy ludźmi

Zostałem wychowany tak, jak moi dziadkowie zostali wychowani przez swoich rodziców. A wzorce mieli jeszcze przedwojenne. W tamtych czasach pocałowanie kobiety w rękę, czy przepuszczenie w drzwiach było traktowane jak wyraz szacunku, a nie szowinistyczne gesty mające pokazać kobiecie miejsce w szeregu (serio kiedyś coś takiego usłyszałem z ust koleżanki feministki). Używanie słów niecenzuralnych w towarzystwie osób starszych było przejawem kompletnego braku wychowania.

Dobre wychowanie dziecka nie ma złych stron.

Być może Cię to zaskoczy, ale dobre wychowanie, jakie wyniosłem z domu, otworzyło mi wiele drzwi i pozwoliło na zdobycie zaufania wielu ludzi, którzy pozostawali niedostępni i nieufni dla innych. W moim przypadku dobre wychowanie nie było ślepo wyuczone i tym samym dawało i daje się zauważyć, że wszelkie gesty są szczere i nie towarzyszy im głębszy cel poza bezinteresownym okazaniem szacunku i zrozumienia.

Stare przysłowie mówi, że czego Jaś się nie nauczył, tego Jan nie będzie umiał. Wbrew pozorom to przysłowie ma zastosowanie nie tylko w kwestii nauki jako takiej. Wzorce zachowania wynosimy w pierwszej kolejności z domu. Im lepsze wzorce odebrali nasi rodzice, wychowawcy, tym lepsze odbierzemy my, a w następstwie nasze dzieci.
Często pisze o tym, że dziecko to pewnego rodzaju inwestycja, która, jak marzy każdy rodzic, w przyszłości się zwróci w postaci opieki ze strony dzieci, kiedy my, rodzice, będziemy starzy i ta pomoc będzie nam potrzebna.
Nie licz jednak na to, że Twoje dziecko potraktuje Cię z szacunkiem, jeśli nie nauczysz go tego szacunku w stosunku do innych. Nie licz na to, że potraktuje Cię ze zrozumieniem, jeśli nie widzi go u Ciebie dla innych ludzi.
Nie bez powodu mówi się, że dobre wychowanie dziecka to jedna z najtrudniejszych lekcji, jakie może dać rodzic.

To nie przypadek, że pisze o dobrym wychowaniu.

Każdego dnia rano mijam tych samych ludzi. Młode matki z wózkami. Ojców wychodzących do pracy lub, sądząc po stroju, pobiegać. Każdy wpatrzony w ekran swojego smartfona zdaje się głuchy na każde „dzień dobry”. Jeśli zignoruje to nie najgorzej. Czasem spotkasz spojrzenie, które jednoznacznie wskazuje, żeś wariat, odzywając się. Nie ma się więc co dziwić, że dziecko w windzie nie powie Ci „dzień dobry”, że nie przepuści w drzwiach. Każdy wpatrzony w ekran nie zauważ starszej osoby potrzebującej pomocy czy po prostu naiwnie oczekującej tego, że ustąpisz miejsca w tramwaju czy autobusie. W domach nie dba się już o dobre wychowanie dziecka, co potem słychać w rozmowach gimnazjalistów, od których uszy więdną.

Zastanawiam się czasem, dlaczego tak się dzieje? Pomijam, że czasy już nie te, że każdy gdzieś goni, że czasu mało. Do jasnej cholery, czy naprawdę jako istoty zdawałoby się myślące, nie zdajemy sobie sprawy, dokąd prowadzi brak dbałości o dobre wychowanie dziecka? Nie zależy Ci na tym, aby Twoje dziecko traktowało Ciebie oraz innych ludzi z szacunkiem? Nie zależy Ci na tym, by ktoś je pochwalił, bo „tak dobrze wychowane”? Mnie zależy! Dlatego na każdym kroku uczę swoje dzieci i powtarzam, co jest właściwe. Tłumaczę, dlaczego tak ważne jest zwykłe „dzień dobry”.

W ulubionej swego czasu przez Klony „Kici Koci” pada zdanie, że słowa mają moc. Słowa i czyny mają moc. A przede wszystkim zapadają w pamięć. Dlatego, nawet jeśli dziś wracam na Teofilów w Łodzi, jestem witany przez starszych sąsiadów z uśmiechem, a moja babcia po dziś dzień słucha samych pochwał pod moim adresem i jest dumna, bo wie, że dobrze wypełniła swoją rolę jako mojego wychowawcy.

Brak dobrego wychowania dziecka może się zemścić

Moja babcia wie też, że w każdej sytuacji może na mnie liczyć. Nie musi obawiać się tego, że trafi do domu spokojnej starości dlatego, że mi będzie tak wygodniej. Nie musi płakać w samotnie spędzane święta. Nie musi odliczać dni do imienin i urodzin, by odebrać ode mnie telefon z dobrym słowem. W końcu nie musi modlić się o to, bym ją odwiedził. Nie musi martwić się o to, że potraktuję kogoś źle lub, że nie stanę w obronie słabszego. Odebrałem z jej rąk najlepsze wychowanie, jakie mogła mi podarować. To cenny dar, który zawsze pielęgnowałem w sobie, aby dziś przekazać go moim synom. Jestem pewien, że jeśli kiedyś trafią na koleżankę feministkę to i tak przepuszczą ja w drzwiach, a na powitanie babci ucałują ją w dłoń. Warto dobrze wychować swoje dziecko. Szczególnie że dobro wraca. A czy Ty z czystym sumieniem możesz powiedzieć, że tak jak moja babcia nie masz się czego obawiać, bo dobrze wychowujesz swoje dzieci?

Nie musisz już teraz odpowiadać na to pytanie. Na to jeszcze przyjdzie czas.
Chciałbym jednak przekazać Ci to, co według mnie jest kluczem, aby dobrze wychować dziecko.

9 sposobów na dobre wychowanie dziecka

  1. Kochaj — wydawałoby się nic prostszego. W końcu prawie każdy rodzic kocha swoje dziecko. Jednak sama pewność, że kochamy dziecko to za mało. Zapewniaj je o tym i okazuj tę miłość. Dzięki temu również Twoje dziecko nauczy się okazywania takich uczuć w stosunku do Ciebie i ludzi, którzy kiedyś będą dla niego najważniejsi.
  2. Bądź uczciwy, szczery, prawdziwy — nie wykorzystuj swojej przewagi fizycznej czy intelektualnej, by dziecko „pokonać” i dopiąć swego. Staraj się stosować w waszych relacjach uczciwe zasady i ich przestrzegaj. Zawsze bądź z dzieckiem szczery i nigdy nie udawaj kogoś, kim nie jesteś. Nie tylko będzie Ci ufało, ale nauczy się, że tak właśnie należy postępować w stosunku do innych.
  3. Chwal i dowartościowuj — tylko pamiętaj, rób to z głową. Chwal mądrze i zawsze wskazuj dziecku jego mocne strony. Nie porównuj z innymi, ale umacniaj jego pewność, że jest kimś wartościowym.
  4. Wycisz swoje emocje — pamiętaj, że jeśli dziś krzyczysz, dajesz upust emocjom i kierujesz się gniewem, to takiego właśnie zachowania uczysz swojego dziecka. Jeśli oczekujesz, że kiedyś będzie wyrozumiałe w stosunku do innych, postaraj się wyciszyć swoje emocje i naucz wyrozumiałości.
  5. Kieruj się dobrem dziecka — bez znaczenia czy chcesz swoje dziecko o coś poprosić, czy chcesz mu czegoś zakazać, zawsze kieruj się jego dobrem, a nie swoim interesem. Staraj się stawiać w jego sytuacji.
  6. Szanuj i traktuj poważnie — Chcesz, aby Twoje dziecko szanowało Ciebie i odnosiło się z szacunkiem do innych? Pokaż mu jak to zrobić. Daj najlepszy przykład, jaki znasz — siebie. Traktuj poważnie to, co mówi i tak samo traktuj jego problemy. Nie bagatelizuj czegoś, co Tobie może wydać się trywialne. Uszanuj to i potraktuj poważnie.
  7. Jasno formułuj swój przekaz i licz się ze zdaniem dziecka — Czegoś oczekujesz, coś Ci się nie podoba w zachowaniu Twojego dziecka? Powiedz mu o tym w sposób jasny i zrozumiały. Nie wymagaj domyślania się i zgadywania co możesz mieć na myśli. Licz się ze zdaniem swojego dziecka. Nie stawiaj się w roli alfy i omegi i jednocześnie nie traktuj dziecka jako nic niewiedzącego. Poznaj jego zdanie na dany temat i pamiętaj, jeśli ty liczysz się ze zdaniem dziecka — ono będzie liczyć się z Twoim.
  8. Daj poczucie bezpieczeństwa — opiekuj się swoim dzieckiem i zaspakajaj jego potrzeby. W przyszłości role mogą się odwrócić.
  9. Rozmawiaj — przy czym chodzi o prawdziwą rozmowę, a nie o wydawanie poleceń. Wykaż się cierpliwością i tłumacz, zamiast jedynie egzekwować wykonanie poleceń.

To tylko 9 sposobów na dobre wychowanie dziecka, a ich konsekwencje mogą sprawić, że będziesz dumny ze swoich dzieci, a także z siebie za naprawdę dobrze wykonaną pracę. Jestem Ciekaw Twojego zdania na temat dobrego wychowania dziecka w dzisiejszych czasach. Jeśli chciałbyś rozwinąć moją listę sposobów na dobre wychowanie dziecka, podziel się nimi w komentarzu.

 

8 komentarzy
Share:
  • Mądre słowa. Widać że Babcia jest dla Ciebie bardzo ważną osobą i to się ceni. A dzieci naprawdę warto uczyć szacunku i kultury, bo to zaowocuje nam w przyszłości. Jednak w tym wszystkim nie można zapominać o dziecku które tak samo jak my ma uczucia.

    • Dzięki babci jestem tym kim jestem. To taki dług wdzięczności, którego nie sposób spłacić. Co do wychowania to oczywiście masz rację, nie wolno zapominać o podmiotowości dziecka.

  • Bardzo ważny temat. Mam nadzieję że uda mi się córce zaszczepić zasady dobrego wychowania tak samo jak mojemu tacie i babci udało się to zrobić w moim przypadku. Uważam że wszystkich należy szanować. I młodszych i starszych, jednak starszych w szczególności. Myślę że dobrym sposobem na nauczenie dziecku szacunku do innych jest dawanie odpowiedni3go przykłady a także okazywanie szacunku samemu dziecku.

    • W punkt! Trzy zdania, a tak wiele mówią o Tobie. Wiele dobrego oczywiście 🙂

  • Klaudia Wnuk-Adamczyk

    Z wychowaniem dzieci jest trochę tak jak z przepisem kuchennym każdy dopieszcza i doprawia według własnego smaku. Czasem się coś przypali, czasem nie dogotuje, innym zaś razem przedobrzymy z jakąś przyprawą. Najważniejsze że staramy się ten przepis ulepszać, pracujemy nad nim.

    • Czasem można skorzystać z wypróbowanego przepisu kogoś bardziej doświadczonego 🙂

  • Bardzo mądrze napisane. Szacunek należy okazywać każdemu bez względu na to kim jest czy dzieckiem czy osobom starszą czy bezdomnym śpiącym na ławce, a niesety odnoszę wrażenie, że w dzisiejszych czasach coraz trudniej o to.

  • Bardzo ciekawy wpis! Moim zdaniem najczęściej rodzice zapominają o punkcie „szanuj i traktuj poważnie”. Sama zauważyłam, że jak traktuję moje dziecko na równi i na poważnie biorę jego problemy to przynosi to super efekty. Czasem jak czegoś nie chce albo mówi „nie, bo nie”. Wustarczy z nim poważnie porozmawiać. Zawsze staram się postawić w sytuacji dziecka i z jego poziomu staram się wszystko tłumaczyć i pomagać rozwiązywać problem. Ostatnio walczyliśmy z „dzień dobry’. Wystarczyła rozmowa kiedy powiedziałam mu, że rozumię, że wstydzi się mówić „dzień dobry”, przecież nie zna tych osób itp. Wystarczyło, że zaproponowałam, że wspólnie poćwiczymy i zobaczy, że to nic trudnego. Jednego dnia mówiliśmy głośne „dzień dobry” wszystkim zabawkom, tatusiowi, braciszkowi, kanapce itp. Na drugi dzień synek sam wykrzyczał na wejściu w przedszkolu głośne „dzień dobry” 🙂